Erasmus+, news

Focus Group για Ανεπίσημους Φροντιστές στις 12.2.19

Στα πλαίσια της εναρκτήριας συνάντησης του σχεδίου Erasmus+ “Learn4Carers” στο οποίο συντονιστής είναι το σωματείο μας πραγματοποιήθηκε στις 12/2/19 ομάδα εστίασης για συγγενείς ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας (Focus Group) στο κέντρο ημερας της ΠΕΨΑΕΕ.

O συντονισμός αλλά και οι παρακάτω σημειώσεις είναι του μέλους της επιστημονικής επιτροπής του σωματείου Δρ. Καλλιόπης (Κέλλης) Παναγιωτοπούλου.

Στη σημαντική αυτή συνάντηση συμμετείχαν ανεπίσημοι φροντιστές ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας, εργαζόμενοι του Κέντρου Ημέρας της ΠΕΨΑΕΕ στην οδό Αλκαμένους 8 και εργαζόμενοι σε φορείς που ειδικεύονται στην ενημέρωση και υποστήριξη των ανεπίσημων φροντιστών από το εξωτερικό. (Γαλλία, Βέλγιο, Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία).

Στόχος ήταν η ανταλλαγή απόψεων και πληροφοριών για πρακτικές που μέχρι τώρα έχουν δώσει καλά αποτελέσματα, η καταγραφή των αιτημάτων των ανεπίσημων φροντιστών και η δημιουργία ενός σχεδίου δράσης με σκοπό την υλοποίηση των επόμενων σταδίων παρέμβασης προς όφελος των φροντιστών και ανακούφιση του φορτίου αυτών.

Εν συνεχεία η Δρ. Παναγιωτοπούλου παραθέτει τα σημαντικότερα σημεία της συνάντησης:

1.     Τα Κέντρα Ημέρας παρέχουν πλούσιο πρόγραμμα δραστηριοτήτων στους πάσχοντες από διαφόρων διαγνώσεων προβλήματα ψυχικής υγείας και είναι σημαντικό να συμμετέχουν σε αυτά όσο γίνεται περισσότεροι ασθενείς. Οι γονείς είναι ήσυχοι για όσο διάστημα τα παιδιά τους βρίσκονται στο χώρο. Ο πάσχων επιλέγει ποιες δραστηριότητες επιθυμεί να παρακολουθήσει. Ο πάσχων βρίσκεται υπό ψυχολογική/ψυχιατρική  παρακολούθηση. Συχνά μπορεί να προσέρχεται μόνος του στο Κέντρο με χαρά, αλλά και όταν δυσκολεύεται τον βοηθούν σταδιακά να κοινωνικοποιηθεί, προσφέροντας του προς το παρόν ατομικές συνεδρίες. Εξελίσσεται θετικά διαμέσου των δραστηριοτήτων.

2.     Η ομάδα στήριξης των γονέων/συγγενών ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας, που διενεργείται ανά 15 ημέρες στο Κέντρο Ημέρας της ΠΕΨΑΕΕ, βοηθάει πάρα πολύ, επειδή: υπάρχει εποικοδομητική συνεργασία με άλλους γονείς που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα, αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι οι μόνοι που αντιμετωπίζουν αυτά τα προβλήματα – αφού πολλοί παιδεύτηκαν μόνοι τους επί μεγάλο διάστημα – , παρηγορούνται αν κάποιο παιδί σταματήσει να πηγαίνει στις δραστηριότητες, ανταλλάσσουν απόψεις, εμπειρίες, μιλούν για την καθημερινότητα τους, χαίρονται  επειδή τα παιδιά τους θα έχουν κάπου να πηγαίνουν και μετά το δικό τους θάνατο. Η ψυχική ασθένεια είναι ‘κοινωνική’, έξω από την ομάδα υπάρχει απομόνωση και στίγμα, ο κόσμος φοβάται την ψυχική νόσο.

3.     Τρόποι παραπομπής: από το νοσοκομείο που νοσηλεύτηκαν, από τον θεράποντα ψυχίατρο. Τρόποι βελτίωσης: να υπάρχει ομάδα αξιολόγησης για τον κάθε ασθενή, αποτελούμενη από τον ψυχίατρο, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, ψυχιατρικό νοσηλευτή, γονέα ή κηδεμόνα οι οποίοι από κοινού με τον ασθενή θα προτείνουν τρόπους θεραπευτικών παρεμβάσεων, οι οποίοι θα επικαιροποιούνται σύμφωνα με την πορεία της νόσου.

4.     Ανάγκη για στήριξη των φροντιστών.

5.     Οργανισμοί που θα βοηθήσουν τον ασθενή να παραμείνει στο σπίτι, ή να κοινωνικοποιηθεί, ή να βρει προστατευόμενη εργασία, σύμφωνα με τις ανάγκες του.

6.     Ενημέρωση του κοινού, ώστε να απαλειφθεί το στίγμα, να μην υπάρχει πλέον ιδρυματισμός και να στηριχθούν οι οικογένειες που παρέχουν πλέον περισσότερη φροντίδα.

7.     Η ψυχική νόσος είναι κοινωνικό πρόβλημα, όχι της οικογένειας μόνο. Να συμμετέχει η πολιτεία ώστε να ελαφρυνθούν οι οικογένειες.

8.     Οικονομική ενίσχυση του φροντιστή. Ανάγκη για πιστοποίηση των φροντιστών με συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

9.     Να απευθυνθούμε σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς ή άτομα με φιλανθρωπικό έργο για να στηρίξουν τις οικογένειες, όπως γίνεται πχ με τους καρκινοπαθείς.

10.  Να απευθυνθούμε σε διάσημα πρόσωπα (πχ καλλιτέχνες, λογοτέχνες, αθλητές, πολιτικούς, κοκ) που έχουν τα ίδια ή συγγενείς τους προβλήματα ψυχικής υγείας και να τους πείσουμε να μιλήσουν δημόσια για την εμπειρία τους, ώστε να εξαλειφθεί το στίγμα.

11.  Ενημέρωση ιατρών και πολιτικών για την αξία των Κέντρων Ημέρας.

12.  Ομάδα ψυχιάτρων + ασθενών + φροντιστών να μιλούν με μια φωνή ενιαία και να πιέσουν τους πολιτικούς για χρηματοδότηση μακροπρόθεσμη – σε βάθος δεκαετίας – της ψυχικής υγείας, ταχύτερα αυξανόμενης από τη σωματική υγεία.

13.  Ενώ η ψυχική και η σωματική υγεία είναι το ίδιο σημαντικές, υπάρχει χάσμα χρηματοδότησης, εις βάρος της ψυχικής.

14.  Ο αριθμός των φροντιστών είναι μεγάλος (περίπου ¼ του πληθυσμού στην Ευρώπη). Χρειάζεται μια ηλεκτρονική πλατφόρμα καταγραφής τους, πολλοί αγνοούν ότι είναι φροντιστές. Θα μπορούσε να γίνει πρόσκληση από τα ΜΜΕ.

15.  Για τους εργαζόμενους φροντιστές (60%) να δημιουργηθεί ηλεκτρονική πλατφόρμα αλληλοενημέρωσης, ανταλλαγής εμπειριών και επίλυσης προβλημάτων.

16.  Κινητή μονάδα ενημέρωσης: ένα λεωφορείο με κοινωνικό λειτουργό, που θα πηγαίνει στα νοσοκομεία για να ενημερώνει τους φροντιστές.

17.  Ενημέρωση κατά την πρώτη νοσηλεία. Τι υπάρχει για τους ασθενείς κααι για τους φροντιστές τους.

18.  Συνδυασμένη προσπάθεια νομοθετικών ρυθμίσεων και χρηματοδότησης. Τρόποι: συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Εθνική Κυβέρνηση, επίγνωση της δύναμης των φροντιστών ως ψηφοφόρων, πίεση να ρυθμιστεί το αγωνιώδες ερώτημα τι θα γίνει ‘μετά από εμάς’;, ομαδική προσπάθεια, καθημερινός αγώνας, τίποτα δεν είναι αυτονόητο.

19.  Το αίτημα πρέπει να είναι : απλό, πρακτικό/εφικτό, μετρήσιμο.

20.  Έμφαση στους φροντιστές. Οι φροντιστές δύσκολα μιλούν για τον εαυτό τους, είναι παραμελημένη ομάδα συνανθρώπων μας.

21.  Οι πάσχοντες από ψυχικές παθήσεις και οι φροντιστές τους επιθυμούν ό,τι και όλοι οι άλλοι άνθρωποι: οικογένεια, φίλους, να κατανοήσουν την πάθηση τους, να έχουν οικονομική σιγουριά, να ζήσουν μια κατά το δυνατόν φυσιολογική ζωή, με ελπίδες και όνειρα.

Leave a Reply